جوز هندی: منافع و ضررهای آن برای سلامتی

جوز هندی نوعی ادویه است که در غذاهای تنوری، غذاهای سنتی، شیرینی های عید و نوشابه ها استفاده می شود. این ادویه از آسیاب کردن دانه های جوزهندی که از گلهای آن گیاه بدست میایند، تهیه می شود. این گیاه بومی آفریقا، آسیا و جزایر اقیانوس آرام است.

طعم آن کمی شیرین است و با ادویه های شیرین دیگر مانند فلفل شیرین، میخک و دارچین استفاده می شود. اگر چه از جوزهندی بیشتر در پخت و پز استفاده می شود، اما برخی از اسانس و عصاره آن استفاده می کنند که می تواند اثرات جانبی داشته باشد.

منافع جوز هندی برای سلامتی

علاوه بر اینکه از جوز هندی در آشپزی آفریقایی، آسیایی، مدیترانه ای، اروپایی و سنتی آمریکایی استفاده می شود، مصارف دارویی نیز دارد.

در برخی از منابع آمده است که مصرف جوزهندی بر سیستم عصبی تأثیر می گذارد تا جایی که مصرف عصاره آن خواب آور قوی عمل کرده و گاه موجب حالات هذیانی می شود. در واقع گزارشاتی در مورد  استفاده درمانی آن به عنوان داروی اعصاب روان اظهار می دارند که این عصاره نتایج مضری برای بیمار ایجاد می کند.

تاریخچه ای در مورد استفاده جوز هندی برای درمان دردهای مزمن وجود دارد. آزمایشی با استفاده از موشها نشان داد که عصاره جوزهندی مانند مسکن در دردهای مزمن عمل می نماید. اما نیاز به آزمایشات انسانی وجود دارد تا با قطعیت در مورد این خاصیت اظهار نظر کرد. جوزهندی مقدار زیادی آنتی اکسیدان دارد. علاوه بر این به عنوان یک دارو با خاصیت ضد باکتریایی، ضد دیابت، تقویت کبد و جلوگیری از سرطان شناخته می شود.

مواد مغذی

  • ۲.۲ گرم جوزهندی تقریباً ۱۲ کالری دارد. کالری آن به دلیل کربوهیدرات (۱.۰۸ گرم) ، پروتئین (۰.۱۳ گرم) و چربی (۰.۸ گرم) آن است.
  • جوز هندی حاوی مقدار کمی ویتامین A ، فولات، کولین و ویتامین C است. اما مقدار موجود در آن نمی تواند مقدار مورد نیاز روزانه بدن را تأمین کند.
  • حاوی کلسیم (۳.۷ میلیگرم)، فسفر (۴.۳ میلیگرم)، منیزیم ( ۳.۷ میلیگرم)، پتاسیم (۷.۰ میلیگرم) و مقدار بسیار کمی سدیم و منگنز است.

انتخاب آماده سازی و نگهداری

جوز هندی را به شکل کامل و یا آسیاب شده می توان تهیه کرد، بخصوص نوع آسیاب شده آن در همه سوپرمارکتها پیدا می شود. نوع آسیاب شده ممکن است عطر و طعم خود را بسیار سریع از دست بدهد. جوزهندی خام دوام بیشتری دارد.

از جوز هندی در تهیه شیرینیها و کیکها استفاده می شود. بطور مثال از جوز هندی در تهیه کوکی ها و پای سیب استفاده می شود. علاوه بر این در مزه دار کردن گوشت و سبزیجات نشاسته دار هم بکار می رود.

عوارض جانبی احتمالی

مقدار جوزهندی که در غذا استفاده می شود، ضرر و خطری ندارد. اما مصرف بیش از حد آن کمی خطرناک است و موجب تهوع، استفراغ و هذیان می شود.

مسمومیت با جوزهندی به سالهای اولیه ۱۹۰۰ باز می گردد. از علائم آن می توان از سوزش معده، دلشوره همراه با اضطراب و گیجی نام برد. محققین مسمومیت جوز هندی را به دلیل روغن میریستیسین موجود در آن می دانند. این روغن در برخی از ادویه های دیگر نیز وجود دارد.

این نوع مسمومیت کمتر گزارش شده است، اما نمی توان آن را نادیده گرفت. مصرف طولانی مدت جوز هندی یعنی به مقدار ۱۲۰ میلیگرم و یا بیشتر در روز حالات هذیانی و دیگر اثرات ذهنی به وجود میاورد. افرادی که زیاد جوزهندی مصرف می کنند دچار تهوع، خشکی دهان، ضربان قلب نامنظم، هذیان و تلاطم و پریشانی می شوند. گاه مصرف بیش از حد جوزهندی موجب مرگ می گردد.

سوالات متداول

  1. بهترین جایگزین جوز هندی چیست؟

شما می تواند این ادویه های شیرین، یعنی دارچین، میخک و فلفل قرمز را با کمی جوزهندی جایگزین جوزهندی کنید.

  1. مغز جوز هندی چیست؟

مغز جوز هندی همان دانه جوزهندی است. شکل این دانه شبیه مغزهای خوراکیست. به همین دلیل برخی آن را مغز جوزهندی می نامند.


منبع verywellfit
نظر بگذارید